چند روزه می خوام بنویسم اما حس و حالش نیست . یه چیزایی واسه خودم می نویسم شروع

می کنم و حرفام پایانی نداره . وقتی به خودم میام می بینم که این صفحه بلاگفا پر شده از حرفایی

که جز خودم برای کسی معنی نداره ( بهتره بگم ارزشی نداره ) ...

جملات بی ربط پشت سر هم ردیف میشن . وقتی بر می گردم و نوشته هام رو می خونم میبینم

واقعآ جوکر با نمکی هستم . به حرفای خودم میخندم و میخندم .. اون قدر که اشک از چشام بیرون میزنه

ناگهان بممممم ..!

یه چیزی در درونم منفجر میشه . آهی میکشم و محکم می کوبم به میز و از جام بلند میشم

میرم جلو آینه ... آینه ای که همیشه پشت بهش نشستم . خوب به آینه نگاه می کنم

یکی جلوم ایستاده اما اون من نیستم . هیچ رقم شبیه محمدی نیست که من می شناسم !

پ . ن : آهنگ وبلاگم رو خیلی دوست دارم دستش درد نکنه