میدونی ؟ مشکل همین جاست که دو راهی در کار نیست و فقط این احساس لعنتی رو دارم

تجربه می کنم . کسی میدونه چطور باید رها بشم از دست این سایه ؟

قدیما بیشتر با خودم حال می کردم . کلی خودم رو دوست داشتم . خیلی ها بودم که آرزو داشتن

واسه یه روز هم که شده مثل من باشند .

با صدای بلند تو کوچه حرف بزنن و بخندن . واسه یه بار که شده توی دانشگاه مثل یه بچه مدرسه ای

بدو بدو کنن . با دوستاشون تو ماشین که میشینن شوخی کنن و تو سر و کله هم بزنن .

آره یه زمانی حالم از آدمایی که خودشون رو می گرفتن و سنگین بازی در می آوردن بهم می خورد .

اما نمیدونم چم شده من دیگه اون محمد پر انرژی نیستم . خستم .. خسته .. خیلی خسته !

از چی ؟؟ دارم دنبالش می گردم .آره تو راست میگی رفیق...

چیزای خیلی کوچیکی هستن که ما به اونا توجه نداریم .. اما می تونیم با همونا شاد باشیم