شب بود...تاریکه تاریک . دختره توی تختش دراز کشیده بود داشت

ستاره ها رو تماشا می کرد . یه صدایی شنید . صدای پسر بود که

داشت اسم دختر رو زمزمه می کرد . ختر رفت جلو پنجره با دیدن

پسر یه لبخند زد و پسر گفت :((آماده هستی)) با همه شور و شوقش

گفت:((اوهوم)) کیفی که از قبل آماده کرده بود رو انداخت پایین جلو

پای پسره . خودش آروم از اون لبه رد شد تا دستش به پسر رسید

پسره زود دستاش رو گرفت و از گرمی دستای دختر نیرو گرفت.

پسر: ((دیگه وقته رفتن شده)) . دختر :(( بریم)) .

اونا داشتن فرار می کردن از همه اون چیزایی که مانع رسیدن میشد

رسیدن به هم . سوار قایق شدن توی تاریکی به راه افتادن . پسره

کمی پارو زد تا اینکه دید دختره داره از سرما می لرزه . خود پسر

دستاش از سرما بی حس شده بود . پارو رو از آب در آورد گزاشت

کف قایق رفت کناره دختره.. آروم نوازشش کرد و تنها پتویی که داشتن

کشید روی دختره . طولی نکشد که دختر خوابید . پسره داشت تماشاش

می کرد... اونا توی یه خونه زیبا بودن . روی تخت طلایی دراز کشده بودن

بله...پسر هم خوابش برده بود . داشت توی رویا هاش عشقش رو نوازش

می کرد . پسربقدری خسته بود که بر خورد قایق به سنگها رو نفهمید .

شاید هم شیرینی اون رویا مانع شده بود . اما دختره بیدار شد .

هوا روشن بود اما هیچی دیده نمی شد مه همه جا رو گرفته بود . دختره

ترسیده بود . پتو رو کشید سرش تا هیچی نبینه گوشاش رو گرفت تا چیزی

نشنوه . پسره کم کم متوجه شد که قایق تکون نمی خوره . بیدار شد ...

چیزی که می دید باورش نمیشد . اونا به جزیره رسیده بودن . آروم پتو رو

کنار زد دست دختر رو گرفت و بلندش کرد . دیگه خبری از اون مه نبود .

اونا بهشت روی زمین رو پیدا کرده بودن . اما قایق شکسته بود و دیگه

راه برگشتی نبود . از قایق پیاده شدن و رفتن طرفه جنگل ..جنگلی که

با همه زیبایی هاش تنها ساکنینش گرگ و روباه بودن .

شروع کردن به ساخت خونه یه کلبه تا بتونن عشقشون رو توی اون باهم

قسمت کنن . چند ماهی سپری شد ...راستی که تو اون چند ماه زندگی کردن.

تا اینکه گرگ به کلبه عشق اون دوتا حمله کرد . گرگ با این که پیر بود

اما به قدری قدرت داشت که پسره نمی تونست کاری انجام بده . دست پسر

رو که همیشه از دستای دختر انرژی می گرفت رو با پنجه زخمی کرد .

پسر روی زمین افتاد دختر داد میزد . گرگ به دختر حمله کرد دختر رو زمین

زد صورت دختر زخمی شده بود مثل دسته پسر..گرگ خواست گلوی دختر رو

پاره کنه . پسر از ته دل خدا رو صدا زد . ناگهان جادوگر کوچولویی ظاهر شد

گرگ رو جادو کرد . دیگه گرگی وجود نداشت نابود شده بود . پسره خودش رو

کشید کناره دختر. دختر به یه گوشه خیره شده بود . اون جادوگر رو می شناخت

آره اون تنها کسی بود که دختر شبها باهاش درد دل می کرد .چند روزی گذشت

تا اینکه دختر توی برکه چهرش رو دید جای پنجه گرگ صورت نازنین دختر رو

زشت کرده بود دختر غمگین شد فکر کرد که دیگه واسه پسر ارزشی نداشته

باشه . تو همین فکر بود که پسر دستش رو روی شونه های دختر گذاشت

پسر با تمام عشق و علاقه ای که به دختر داشت گفت:((تو نبض زندگیم هستی))

دختر خندید و پسر لب هاش رو به لب های دختر نزدیک کرد و ...

اما روباه جنگل چی اون می دونست که جادوگر همیشه مراقب اون دوتا هست

پس با تمامی مکرش نقشه کشید . جادوگر خیالش راحت بود از این که چیزی

به عشق اونا صدمه نمیزنه . رفت تا کمی تنها باشن...

تا اینکه روباه حمله کرد اون کاری به پسر نداشت اون چشمای دختر رو ازش گرفت

دختر دیگه نمی تونست ببینه .

وقتی آدم چیزایی که دورش هست رو نبینه و درک نکنه حسش رو هم از دست میده

اون دیگه پسر و عشقش رو احساس نمی کرد . تا جایی که پسر رو تو از دست دادن

چشماش مقصر می دونست .

دختر می خواست برگرده اما نمی تونست قایقی در کار نبود . پسر رو ترک کرد

رفت دور ترین نقطه جزیره . پسر موند و کلبه عشق ...

کم کم پسر تمام نیرویی که داشت از دست داد ... دیگه دختر کنارش نبود تا از

دستاش انرژی بگیره . آتش روشن کرد تا با گرمی اون نیرو بگیره ..ولی نه

اون به دختر نیاز داشت .

( ای کاش دختر دود رو می دید اما روباه کاره خودش رو خوب انجام داده بود)

جادوگر برگشت اما کاری ازش ساخته نبود . پسر بی جان افتاده بود کناره

کلبه ...کاری نمی شد کرد پسره ...

جادوگر روباه رو نفرین کرده بود اما دیگه به درد نمی خورد .

جادوگر رفت پیشه دختره و به اون گفت:(( ای کاش فقط چشمات کور بود .

دلت چی اون همه عشق رو ندید...))

دختر حس می کرد که اشتباه کرده . اون برگشت پیش پسر نه به خاطره

جبران ... چون خیلی دیر بود ..خیلی دیر...خیلی ..خیلی

رسید به کلبه عشقی که باهم ساخته بودن . هنوز هم گرمای توی کلبه رو حس

می کرد . چون با عشق ساخته شده بود . ( تو چیزی هم که عشق باشه هیچ وقت

از بین نمیره ) پسر همون جا جلوی کلبه دراز کشیده بود . دختر وقتی پیداش کرد

نتونست خودش رو کنترل کنه و بوسه ای بر لب های بی جان پسر زد .

اوه ... خداونده عشق... نوره شدیدی چشمای دختر رو میزد . باورش نمیشد

اون دوباره داشت می دید . خداوند عشق به جسم پسر و چشم های دختر جان

بخشید . پسر از جاش بلند شد دستای دختر رو گرفت و پیشونی دختر رو بوسید.

عشق اونا یه عشق جاودانه بود و هیچ گاه از بین نرفت ...

حتی با مرگ!!!!!